| Toch nog ing sjun Dialekmès De Dialekmès van dit jaor is angesj verlope es ’t Feskomité zich dat how vuurgesjteld. Nit dat ’t ging sjun en sjtummige mès zow weëde, maar d’r moeziek waor toch angesj es wie ’t komité dat bedach how. D’r Erik Stevens, deë zoewaal lid is van ’t Feskomité Sjeeter Dialekmès alsoch van de Palemiger Spatzen (wat natuurlik hendig gemekkelig is) how alles piekfijn vuur elkaar. Same mit d’r pastoer how heë Thei & Marij toch mar zoeëwiet gekriege, dat ze op vasteloavendszondig vanoet Tegelen noa d’r Sjeet zint gekoame um hij hun leedjes in de Dialekmès te zinge. Uiteraard zowwe de Palemiger Spatzen och hun bijdrage lieëvere en precies dat gong op ’t letste moment nit durch. De Spatzen howwe al inne kranke, woadurch ze al nit kompleet zowwe zieë en noe koam och nog ing blessure bij d’r Peer Heiligers doabij, zoeëdat ze ginne akkordeonist howwe. En same hantse toen op vriedig 13 fibberwaar (vriedig d’r 13e; es went d’r duivel d’r mit sjpilt) besjloate um nit in de Dialekmès te sjpieële, umdat ze dan nit d’r moeziek koeëte sjpieële zoeë wie deë geplent woar. Paniek; wat noe gedoa? De mès woar zoeë ineegezat dat zoeëwaal Thei & Marij als de Palemiger Spatzen hun leedjes zowwe zinge. In de beuksjkes sjtong precies aagegeve wienieë welke sjtukke gezonge of gesjpilt moste weëde en ’t Feskomité woal geër dat alles wat in ’t beuksjke sjtong och oetgeveurd zow weëde. D’r Erik hat toen mit d’r René Slapak (deë och, graat wie d’r Erik, lid is van d’r Schaesbergse Vasteloavends Verein, dus dat woar och al gemekkelik) uuëverlaach of heë nit same mit hem in de mès woal sjpieële. Zoeë wie d’r René is, zaach deë direk jao tege dat vuuërsjtel. En zoeë is ’t mit d’r moeziek in de mès toch nog good gekoame. Al mit al waor ‘t noa de mening van vöäl luuj ing van de betere Dialekmèsse, waobij zieëker de preëdig van pastoer nit onvermeld mag blieve. Te hure aan ’t aplaus, vong jidderinne de preëdig dit jaoar toch waal erg good. Noa mieng mening de betste preëdig ooit in ing Dialekmès, waobij de boodsjap van ’t thema (Versjtoat uch, want ’t leëve is vöäl te sjun) goot verpakt woar in de actualiteit, die uitgebreid aan bod koam. Leef luuj, ’t Feskomité wil op dees plaatsj jidderinne nog ins bedanke, deë mitgewirkt hat um de Dialekmès van dit jaor tot ee succes te make. Och alle luuj die in de kirk woare, wille vieër nog ins bedanke, en tot de luuj die nit in de mès zint geweë, zaan ich: “Ieër hat get geweldigs gemist. Koom anger joar zelf mar ins kieke en loestere”. Feskomité Sjeeter Dialekmès. |